சனி, 21 மே, 2022

பரோபஹாரத் தம்பதியர் -சிறுகதை

 பரோபஹாரத் தம்பதியர் -சிறுகதை 

------------------------------------------------------------------

பார்வதியும் சங்கரும் மனமொத்த பரோபகாரத் தம்பதியர்  .

 பார்வதிமுதல் நாள் வைத்து  மீந்து போய், விறைச்சுப் போய்  , காஞ்சு போய்க் கிடக்கும்இட்லிகளை அடுத்த நாள் வேலைக்காரியிடம் கருணையோடுகொடுத்து விட்டுச் சொல்வாள். ' பாவம், உன் புள்ளைகள்ளாம் பசியோடு இருக்கும். கொண்டு போய்க் கொடும்மா.'  வாங்கிக்கொண்டு போகும் வேலைக்காரி போற வழியில் அதைக் குப்பைத்தொட்டியில் போட்டு விட்டுச் செல்வதும் வழக்கமான கதைதான். ஆனால் பார்வதியோ, அடுத்த வீட்டு அம்புஜத்திடம் ' பாவம், வேலைக்காரி புள்ளைங்க. எப்பவும் கஞ்சிதான். நான் தான் எங்கவீட்டிலே மீஞ்சி போற பூப்பூவான இட்லிகளை கொடுத்து விடுவேன். இந்த குணம் எனக்கு சின்ன புள்ளையிலே வந்திடுச்சு ' என்றுசொல்லிச் சொல்லி பெருமைப் பட்டுக் கொள்வாள்.  


அவள் கணவன் சங்கர் அவளுக்கும் மேலே. அன்று வந்து அவளிடம்சொன்னான். ' பாரு. இன்னிக்கு பாரேன். ரோட்டிலே ஒரு சின்னக்கல்லு  கிடந்தது. அதை எடுத்து பக்கத்து குப்பைத் தொட்டியில்வீசி எறிஞ்சிட்டு வந்தேன். என்னதான் நாம் செருப்புப்போட்டிருந்தாலும் , செருப்புப் போடாத எவ்வளவு ஏழைகள் அந்தரோட்டு வழியா நடந்து போறாங்க. அவங்க காலிலே அது பட்டுபுண்ணாகி செப்டிக் ஆகி ஆஸ்பத்திரி போனா  எவ்வளவு செலவு.  அவங்களை அந்தக் கஷ்டத்தில் இருந்து காப்பாத்தின ஒரு திருப்திஎனக்கு . '  ' உங்க மனசு யாருக்கு வருங்க. இருங்க. இதைப்போயி நான் அம்புஜத்திட்டே சொல்லிட்டு வந்திர்றேன். ' என்றுஅவசரமாகப்  பக்கத்து வீட்டுக்குக் கிளம்புவாள் பாரு என்கிற பார்வதி  .


போகும்போது கசங்கி இத்துப்  போன அவளது பழையசேலைகளையும்  எடுத்துப் போவாள். தன் கணவன் பெருமையைமுதலில் சொல்லி விட்டு ' அம்புஜம் , யாரோ முதியோர் விடுதியில்இருந்து  வருவாங்கன்னு சொன்னியே. அவங்க கிட்டே இந்தசேலைகளையும் கொடுத்திடுறீயா. பாவம், ஏதோ நம்மாலேமுடிஞ்சது. இதெல்லாம் போன வருஷம் தீபாவளிக்கு புதுஸாவாங்கினது. இந்த மாதிரி டிசைன் எல்லாம்  அந்த பெருசுகபார்த்திருக்கவா போகுது . பாவம். அனுபவிக்கட்டுமே ' என்றுகொடுத்த அந்த அஞ்சு வருஷ அரதப்  பழசு சேலைகளைஅருவெறுப்போடு பார்த்த அம்புஜம் ' அங்கே ஓரமாய் வைம்மா' என்றாள் . அவளுக்குத் தெரியாதா  என்ன. பார்வதியின் பண்பும்பரோபகாரமும். ஏதோ பக்கத்து வீடாச்சே என்று சகிச்சுக்கொண்டிருக்கிறாள். இன்னும் எவ்வளவு நாளைக்கோ தெரியாது. 


சங்கர் அலுவலகத்தில் படுத்தும் பாடோ மிகவும் மோசம். யாராவதுஅலுவலகத்தில் ஓய்வு பெற்று அவர்களுக்கு உபசார விழாநடத்துவதற்கு  ஒவ்வொருவரிடமும் பணம் வசூலிக்கும் போது முதல்ஆளாய்ப் போய்  பத்து ரூபாய் எழுதி விட்டுச் சொல்வான். ' எல்லோரும் சேர்ந்து அவருக்கு நல்ல ஒரு  கிப்ட்டா வாங்கிக்கொடுங்கப்பா. அதுக்குத் தான் முதல் ஆளா வந்து மொய்எழுதிட்டேன் ' என்று சொல்லி தன்னைப் பாராட்டிக் கொள்வான். அவர்களுக்குத் தெரியாதா, முதல் ஆளாய் ஏன்  எழுதுகிறான் என்று. யாராவது  முதலில் நூறு ரூபாய் எழுதி விட்டால் இவனும் நூறு எழுதவேண்டுமே.


இப்படித்தான் அன்னிக்கி அடுத்த தெரு பாக்கியத்தைத் தெருவிலே பார்த்தப்போ அவ உடுத்தியிருந்த சிவப்புக் கலர் புடவை அவளுக்கு நல்லாயிருக்குன்னு ஒரு வார்த்தை சொல்லிட்டு தன் கணவர் தனக்கு எடுத்துக் கொடுத்துள்ள பல விதமான புடவைகளின் நிறம் , தரம் பற்றியும் அது தனக்கு எவ்வளவு எடுப்பாக இருக்கிறது என்பதைப் பற்றியும் ஒரு  கால் மணி நேரம் புராணம் பாடினாள் . பாக்கியத்திற்கு சந்தேகம் . ‘இவ என்னைப் புகழுறாளா , இல்லே , இதை சாக்கா வச்சுக்கிட்டு தன்னைப் பற்றி சுய தம்பட்டம் அடிச்சுகிறாளான்னு . விட்டா இன்னும் அரை மணி நேரம் சுய புராணம் பாடிக்கிட்டு இருப்பாள்னு புரிஞ்சு ‘ வேலை இருக்கு பாரு , வரட்டா ‘ என்று கத்தரித்துக் கொண்டு போனவளைப்  பற்றி வீட்டில் வந்து புருஷனிடம் கம்பளைண்ட் . ‘ என்னங்க அவளை புகழ்ந்து பேசுனதுக்கு ஒரு தேங்க்ஸ் கூட சொல்லாம போயிட்டா ‘  


பாருவும் சங்கரும்  இப்படி பேசிக் கொள்ள ஆரம்பித்தார்கள் 

'ஏம்மா , நம்ம மத்தவங்களைப் புகழ்ந்து பேசறதோட  பொருளாவும் பணமாவும் எவ்வளவு  உதவி பண்ணிக்கிட்டு இருக்கோம். யாருமே நம்மைப் புரிஞ்சு பாராட்ட மாட்டேங்கிறாங்களே .’

' ஆமாங்க. காலம் கலி காலங்க . சாமிக்குத் தெரியுங்க , நம்மளைப் பத்தி. ‘‘நாம பாருங்க. கோயிலுக்குச் சென்று  தினசரிபிரார்த்தனை பண்ண தவறுவதில்லை. அங்கே  உண்டியலில்தினசரி பத்து பைசா போடறோம், பிச்சைக்காரங்க இப்பெல்லாம்  பத்து பைசா போட்டா  திருப்பி நம்ம கிட்டேயே கொடுத்துறதாலே, அதை மட்டும் நிறுத்திட்டோம். என்ன பண்றது, நம்ம பரோபகாரம்சாமிக்குப் புரியுது , இந்தப் பிச்சைக்காரங்களுக்கு புரியலையே ' என்று புலம்புவாள் .


பாவங்க இவங்க. அதுதான்  இவங்க பரோபகாரக் குணத்தைஉங்ககிட்டே சொல்லி பகிர்ந்துட்டேன். நீங்களாவது  இவங்களைப்பாராட்டி கமெண்ட் போடுவீங்க தானே. 

என்ன, நானா ,  நான் அப்போதே என்னோட வழக்கமானபாணியிலே அவங்க கிட்டே சொல்லிட்டேங்க.

'பார்வதி அம்மா .நீங்க கொடுத்த பூப்பூவான இட்லியும் புதுப்புடவையும் மத்தவங்களைப்  பாராட்டுற உங்கள் குணமும்  உங்கள் புகழ் சொல்லும் . 

சங்கர் அய்யா, நீங்கள் எடுத்து  எறிந்த சின்னக் கல்லும், எடுத்துக்கொடுத்த பத்து ரூபாயும் என்றென்றும் உங்கள் புகழ் பாடும். 

இருவரும் சேர்த்து போட்ட உண்டியல் காசு பத்து  பைசாவும்  இறைவன் மனதில் என்றும் இருக்கும்.. ' .

என்னங்க, இது போதும்ல . உங்க பங்குதான் பாக்கிங்க இப்ப.

-------------------------------------நாகேந்திர பாரதி 

My Poems in Tamil and English 



குறுங் கவிதைகள்

 குறுங் கவிதைகள் 

-------------------------------------

புல்லாங்குழல்

———————-

வாய் வழி விடும் மூச்சில்

வரிசை வரிசையாய்

வர்ணங்கள்

———


அஞ்சலி

————

இருக்கும் போது எதிர்ப்பு

இறந்த பின்

அஞ்சலி

—————


மகிழ்ச்சி

—————

ஒன்று இரண்டு மூன்றாம்

அலைகளும் ஓய்ந்தன

இருக்கிறோம்

——————

ஆணிவேர்

——————

அன்பின் அழுத்தமே அகிலத்தில் 

ஆழமாய் இறங்கட்டும்

ஆணிவேராய்

—————

------------------------------நாகேந்திர பாரதி 

My Poems in Tamil and English 


வெள்ளி, 20 மே, 2022

சிகரம் தொடு- கவிதை

 சிகரம் தொடு- கவிதை 

————————————-

சொல்லினில் வாய்மை வைத்து

செயலினில் தூய்மை வைத்து

முயற்சியில் முழுமை வைத்தால்

சிகரம் தொடுவது அரிதோ


நண்பரில் நல்லார்  வைத்து

பகைவரே அல்லார் வைத்து

பாதையில் கவனம் வைத்தால்

சிகரம் தொடுவது அரிதோ


குடும்பத்தைச் சிறப்பாய் வைத்து

குவலயம் செழிக்க வைத்து

கூடியே உழைப்பை  வைத்தால் 

சிகரம் தொடுவது அரிதோ

———————நாகேந்திர பாரதி

My Poems in Tamil and English


ரேஷன் தண்ணி - சிறுகதை

 ரேஷன் தண்ணி - சிறுகதை 

-------------------------------------------------

பக்கெட் நிரம்பி தண்ணீர் வழிந்து தூம்பு வழி  போய்க்கொண்டிருந்தது. அப்போதுதான் அந்த வீட்டுக்குள் நுழைந்தாள்  காத்தாயி. ,பாத்ரூமில் சத்தம் கேட்டு  போய்ப்  பார்த்த  காத்தாயிக்கு  அழுகையே வந்துவிட்டது. குழாயை திறந்து விட்டால் தண்ணீர் நிரம்பியதைப்  பார்த்து மூடுவதில்லை .'ஆமா யாரும்மா குழாயை திறந்து விட்டது. எம்புட்டு தண்ணி வேஸ்டா போயிட்டு இருக்கு' என்று கத்தியபடி பைப்பை இறுக்கி மூடினாள். உள்ளே  தலை வாரிக்கொண்டு இருந்த அம்புஜம் அலட்சியமாகப் பதில் சொன்னாள் . 'தண்ணி தான் நாள் முழுக்க வருதே .  ஏதோ ஞாபகத்தில் அப்படியே விட்டுட்டேன் அதுக்கு ஏன் இப்படி கத்துற' என்று வாயை அடக்கியவளிடம் ஒன்றும் சொல்ல முடியா விட்டாலும் ' தண்ணின்னா  உங்களுக்கு அவ்வளவு இளக்காரமா' என்று மனதுக்குள் நினைத்துக்  கொண்ட காத்தாயி தன் கிராமத்தை நினைத்துப்பார்த்தாள் .


 கந்தனுக்கு வாக்கப்பட்டு மதுரை வருவதற்கு முன்னாடி பதினெட்டு வருஷம் இருந்த பரசுப்பட்டி  கிராமத்தில் நாலு மைல் நடந்து போய் அங்கு  இருந்த அந்த ஊற்றுக்  கிணற்றில் வாளியைப் போட்டு   மணிக்கணக்காக உட்கார்ந்து இருந்து தண்ணி ஊற ஊறக் காத்திருந்து இரண்டு குடம் பிடித்து வர  எத்தனை சண்டை .அதையெல்லாம் அம்புஜம் கிட்ட  சொல்லி  இருந்தாலும் ஒரு அலட்சியம்.


'வீட்டுக்கு ஆயிரம் ரூபாய்  கொடுத்து தண்ணியை  மேல ஏத்துறமே . மத்த வீடுங்க மாதிரி ,   வீட்டைத்  தினசரி தேச்சு விடவா சொல்றேன். மூன்று நாளைக்கு ஒருமுறை தான் உன்ன கழுவச் சொல்கிறேன். பெரிய பக்கெட்  மூணிலேதான்  தண்ணீரை பிடித்து வைக்கிறேன். இப்படிப்  போற தண்ணி போகட்டுமே .ஆயிரம்  ரூபாய் கொடுக்கிறோம் இல்லை' என்று கேட்டபடி வந்த அம்புஜத்தைப்  பார்க்கப் பார்க்க எரிச்சலாக வந்தது காத்தாயிக்கு. 

'

 ‘உன்னோட நம்மளால பேச முடியாது தாயி .ஏதோ மனசிலே தோணிச்சு .  சொன்னேன். கோச்சுக்காதே' என்றபடி பரபரவென்று வீட்டு வேலைகளை முடிக்க ஆரம்பித்தாள்.  பாத்திரம் கழுவுவது, துணி துவைப்பது காயப்போடுவது , வீடு துடைப்பது என்று எல்லாவற்றையும் முடித்துவிட்டு நெற்றி வேர்வையை முந்தானையால் துடைத்தபடி 'போயிட்டு வர்றேன்' என்றபடி வீட்டுக்கு விரைந்தாள்  காத்தாயி .  ஆச்சு. அஞ்சு  வீடும்  முடிஞ்சாச்சு.  காலையில் முழுக்க சொந்த வீட்டு வேலை. மத்தியானத்தில் இருந்து சாயங்காலம் வரை அஞ்சு  வீட்டு வேலை . மாசம் வீட்டுக்கு  ஆயிரம் ரூபாய். 


அவ புருஷன், ஆபிசர் கணக்கா  கரெக்டா ஆறு மணிக்கு . வீட்டுக்கு வந்துடுவான். பாவம் வெயில்ல தண்ணி வண்டியிலே  தெருவெல்லாம் சுத்திட்டு, வந்தவுடனே வீட்டுல காத்தாயி  இருந்து கருப்பட்டி காபி போட்டு கொடுத்தா மனசெல்லாம் நிறைந்து முகமெல்லாம் பல்லாயிடும் அவனுக்கு.


கருப்பா இருந்தாலும் முக லட்சணம் அவனுக்கு. தனக்கு வெளுத்த தோல் இருந்தாலும் அவளுக்கு அவனைப்  பிடித்து போனது அந்த சிரித்த முகத்துக்காகத்தான் . தூரத்து சொந்தம்தான். நினைப்பு வேகத்தில் வீடு வந்து பூட்டு திறந்து,  பாலை அடுப்பில வச்சு, ஓரம்  சுட்டு  சுயநினைவு வந்தது.  'எப்படி வந்தேன் இம்புட்டு வெரசா அவனை  நினைச்சுகிட்டே '  என்று வெட்கம் வந்தது அவளுக்கு.


' ஏ புள்ள' என்ற குரலுக்கு ஓடிப்  போய்க்  கதவை திறந்த காத்தாயி ஆடிப்போனாள். காலில் பேண்டேஜ் கட்டோடு  நொண்டி நொண்டி  உள்ளே வரும் அவனைப் பார்த்து 'அடி ஆத்தே என்ன ஆச்சு எப்படி  ஆச்சு'  என்று பதறினாள் . 'ஒண்ணும்  இல்ல, நம்ம தண்ணி வண்டி முக்குத்  தெருவுல திரும்பறப்போ  அப்போ  பிடி நழுவிடுச்சு. உடனே ஆஸ்பத்திரி போயி ஊசி போட்டு ,மீதித் தெருவெல்லாம் போயி தண்ணி ஊத்திட்டு, திரும்பி வர்றேன். எல்லாம் உன் நினைப்பு வந்து தான் கை நழுவிடுச்சு' என்று சிரித்தான். 


 அவன் காலைத்  தடவி விட்டபடி காத்தாயி ' உடனே வர வேண்டியதுதானே அத்தோடு ஏன் சுத்தினே ' என்று கரிசனமாகக்  கேட்க அவள் முகத்தையே உற்றுப்பார்த்த கந்தன், 'என்ன இது இப்படிக் கலங்கி போச்சுகண்ணு.  லேசான காயம்தான். விட்டுத்தள்ளு .நம்மள நம்பி எவ்வளவு குடும்பம் தண்ணிக்காக  குடத்தோட  காத்துக்  கிடக்கு.   நம்ம போகலைன்னா வேற ஆளை ஏற்பாடு பண்ணனும் .நேரத்திற்குப்  போக முடியாது. அதுவும் அந்த புது ஆளுக்கு  அந்தக்  கூட்டத்தை மேய்க்கத்  தெரியணும். நான் போய் நின்ற உடனே வந்து விடுவாங்க பாரு. அதுல ஒரு ஆளுக்கு ரெண்டு குடம்  பார்த்து பார்த்து ஊத்தணும். நைசா  நாலஞ்சு கொண்டு வந்துடுவாங்க. எவ்வளவு  பொறுப்பான வேலை தெரியுமா ' என்று முகமெல்லாம் பெருமையாக பேசும் கணவனிடம்  குறும்பாகக்  கேட்டாள் . ‘பெரிய கலெக்டரு,  ரொம்பத்தான் பொறுப்பு'  என்று கிண்டலடித்தாள்.


'அப்படிச்  சொல்லாத புள்ள. இன்னைக்கு தேதியிலே  , இம்புட்டுத்  தண்ணிக்  கஷ்டத்துல நாங்கதான் சாமி மாதிரி பல பேருக்கு' என்று பெருமையாகச் சொன்னான் . 'தண்ணீர்க்  கஷ்டம்'  என்றதும்  வீணாகப்  போய் கொண்டு இருந்த அந்த அம்புஜம் வீட்டுத்  தண்ணி தான் ஞாபகம் வந்தது அவளுக்கு.  உடனே புருஷனிடம் அதை விலாவாரியாக சொல்லிவிட்டாள் .


 'அந்த அம்புஜம் புருஷன் எங்க பெரிய ஆபீஸ்ல தான் வேலை பார்க்கிறாரு  . எனக்கு சம்பளம் வாங்க போறப்போ பாப்பேன். மனுஷன் ஒண்ணாம்  நம்பர் அயோக்கியன் . ஊழலோ ஊழல்.  ஒரு கையெழுத்துக்கு  ஆயிரம் ரூபா. அவர் பொஞ்சாதி எப்படி இருக்கும். அந்த மாதிரி வீட்டுக்கு எல்லாம் நீ வேலைக்கு போகாதே என்று நான் பலமுறை சொல்லியாச்சு. நீ விடமாட்டேங்கிறே'  என்றான். 'என்னய்யா பண்றது மாசம் ஆயிரம் ரூபாயை விட மனசில்லை . அதுவும் இப்ப புள்ளை ஒண்ணை  வயித்திலே  ஏத்தி விட்டுட்டே.  சேர்க்க வேண்டாமா அவனுக்கு '  என்றவளிடம் ' ஏய் , உனக்கு ஒண்ணுமே தெரியாது. நான் தான் ஏத்தி விட்டுட் டேனா '  என்று நெருங்கியவனைத் தள்ளிவிட்டாள் .  'கால்லே பேண்டேஜ் வலி, இது வேறையா  தள்ளிப்போய்யா ' என்று வெட்கத்துடன் சிரித்தாள் .


ஓரத்தில் பிடித்து வைத்திருந்த அந்த இரண்டு குடத்  தண்ணி அவர்களுக்கு ஒரு நாளைக்குக் குடிக்க ,சமைக்க   போதுமானது தான். குளிக்க, துவைக்கத் தான், பொது இடத்திலே ,உப்புத்தண்ணீ வர்ற , கக்கூஸ், பாத்ரூம் இருக்கே.  பச்சையும் மஞ்சளுமாகப்  பார்த்து வாங்கி வந்த குடங்களைத் தூக்கிக் கொண்டு  காலையில் முதல் தெரு முடிந்து இவர்களின் இரண்டாம் தெருவுக்கு அவன் வரும்போது ,  கூட்டத்தோடு கூட்டமாகக்  காத்திருந்து பிடித்து வைத்த இரண்டு குடங்கள். 


' என் புருஷன் வேலையிலே  ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்' பெருமை அவளுக்கு. 'உன் புருஷன் தானே, நம்ம ரெண்டு பேருக்கும்  இன்னும் ரெண்டு கூட கேட்கலாமே' என்று கேட்ட பக்கத்து வீட்டு  சரசுவை வாயாலேயே ‘வாங்கு வாங்கு’ என்று  வாங்கி விட்டாள் .  அன்னையிலிருந்து அவளோட பேச்சு வார்த்தையே கிடையாது. 'என் புருஷன் வேலையிலே சுத்தம் '  என்று ரொம்ப பெருமை காத்தாயிக்கு.  'என்ன கேள்வி கேட்டுப்  புட்டா ' என்று மாய்ந்து போன அவள் ,  அன்னைக்கு ராத்திரி கந்தன் கிட்ட சொல்லிச்  சொல்லி புலம்பினாள் . அவளைச் சமாதானப்படுத்துவதற்குள்  'போதும் போதும்' என்று ஆகிவிட்டது அவனுக்கு.  உள்ளூர அவனுக்கும் பெருமைதான். அவனை முழுசா புரிஞ்சுக்கிட்ட  பொண்டாட்டி கிடைச்சிருக்காளே .


மறுநாள் அம்புஜம் வீட்டுக்கு போனபோது  அம்புஜம் புருஷனிடம் பொரிந்து  கொண்டிருந்தாள்.  'என்ன பெரிய ஆபிஸர் நீங்க .இன்னையிலே  இருந்து தினமும் ஒரு மணிநேரம் தான் தண்ணி விடுவாங்களாம் . செக்ரெட்டரி கிட்ட கேட்டீங்களா.' 

 'தண்ணீர் கஷ்டம் அதனால லாரிக்காரன் முதலில் கொடுத்ததிலே  கால்வாசிதான் ஊத்த  முடியும்னுட்டான் . வேற எவனும் கிடைக்கல. என்ன பண்றது. ரேஷன் தண்ணிதான். எத்தனை பேர் நிற்கிறார்கள் ரோட்டுல பார்த்தியா. நமக்கு வீட்டுக்குள்ளேயே ஒரு மணி நேரமாவது வருவதை நினைச்சு  சந்தோஷப்படு 'என்று சமாதானப்  படுத்திக்  கொண்டு இருந்தான் .


 உள்ளே நுழைந்த காத்தாயியைப்  பார்த்ததும்  படக்கென்று வாயை மூடிக் கொண்டாள்  அம்புஜம்,   வந்து  சொன்னாள் . 'அடியே , தண்ணி இனிமே ஒரு மணி நேரம்தான்.பார்த்து செலவு பண்ணுடி. படபடன்னு தண்ணி சம்பந்தப்பட்ட வேலைகளை எல்லாம் அரை மணி நேரத்துல முடிச்சுட்டு மூன்று பக்கெட்டுகளிலும்  புடிச்சு வச்சுடு.'

 அவள் பாதி வேலை செய்து கொண்டிருக்கும் போதே பாத்ரூமுக்குள் எட்டிப் பார்த்து 'என்னடி பக்கெட்டிலே  புடிச்சு வச்சுட்டியா . துவைச்ச தண்ணியை , தொட்டிச் செடிக்கு ஊத்தி விட்டுட்டு.  மீதி இருந்தா கக்கூசுக்கு  ஊத்தி விடு " என்றாள் . ராத்திரி புருஷனிடம் இதைச்  சொல்லும்போதே  காத்தாயி வயிற்றுக்குள் பையன் உதைக்க  'அவனுக்கும் சிரிப்பு வந்துடுத்து போலிருக்கு  .  கொஞ்சம் தண்ணி குடிச்சிட்டு வர்றேன்' என்றபடி எழுந்து  சென்றாள்  காத்தாயி . காத்திருந்தான் கந்தன்.


------------------நாகேந்திர பாரதி

 My Poems in Tamil and English 


வியாழன், 19 மே, 2022

குறுங் கவிதைகள்

 குறுங்  கவிதைகள் 

---------------------------------------------

வெளிச்சம்

————————


எந்த  மதிப்பும் இல்லை

இருட்டு இல்லாமல்

வெளிச்சத்திற்கு 


மொட்டு 

———-

சருகாகிப் பறந்து போகின்ற 

பூவைப் பார்த்தால் 

மலராது 

—————


மழை

———-

விரித்த குடைக் கம்பி

வரையும்  கோலமாய் 

வீட்டுக்குள் 

—————


அழகி

———-

முதியவர் கை பிடித்து

கடக்கும் அழகியிடம் 

முகத்தழும்பு 

———

------------------------நாகேந்திர பாரதி 

My Poems in Tamil and English


குறள் வெண்பாக்கள்

 குறள்  வெண்பாக்கள் 

-----------------------------------------

இறை வணக்கம் 

-----------------------------------


எல்லா உயிரும் இறைவன் இயக்கமே

நல்லோர் வகுத்த நயம்


சொல்லும் செயலும் சுவையாய் அமைந்திட

அல்லும் பகலும் அவன்


உள்ளே வெளியே உலவும் மனமதன்

துள்ளல் நிறுத்தத் துதி


தன்மை தவத்தில் தவழ்ந்திட ஓங்கிட

உண்மை இறைக்குள் ஒடுங்கு


இவனே அவன்தான் அவனே இவன்தான்

சிவனே நமக்குள் சிறப்பு

———————-நாகேந்திர பாரதி

My Poems in Tamil and English 


புதன், 18 மே, 2022

நினைவலைகள் - சிறுகதை

 நினைவலைகள் - சிறுகதை

—————————————

ஆச்சு . அந்த ரிசார்ட்டில் இரண்டு நாட்கள் இருந்தாச்சு . அபார்ட்மெண்ட் வாழ்க்கைக்கு அழைத்துச் செல்ல பஸ் வந்தாச்சு . டிரைவர் ஆட்டோமேட்டிக் கதவைத் திறக்க வேண்டியது தான் பாக்கி .

ஒரே பில்டிங்கில் இத்தனை வருடங்கள் இருந்தும் இந்த இரண்டு நாட்களில் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் அறிந்து கொண்டது அதிகம் . அந்த முஸ்லீம் பெரியவர் சலீமுக்குதான்  நன்றி சொல்ல வேண்டும் . கைத்தடியோடு நடந்து வந்து இவர்கள் வீட்டுக் கதவுகளை அவர் தட்டிய நாள் அவர்களால் என்றும் மறக்க முடியாத நாளாக அமைந்து விட்டது .

சுந்தரும் சித்ராவும் மணமுடித்து வருடங்கள் மூன்றாகியும் மகப் பேறு இல்லாமல் தவிக்கும் நிலைமை சலீமுக்கு அவர் வீட்டு வேலைக்காரி மூலம் தெரிய வந்தபோதே அவர் முடிவு செய்து விட்டார் , அவர்களை இந்த ரெசார்ட்டுக்கு அழைத்து வந்து விட வேண்டும் என்று .

நகரின் நெரிசல் உடலை வருத்தி , வீட்டில் மாமியார் பேச்சு  மனதை வருத்தி சித்ரா சுந்தரிடம் சேர்ந்த நிமிடங்கள்  மழலைச் செல்வத்தை வரவழைக்க முடியாத நிமிடங்கள்தானே .

இந்த ரிசார்ட்டில் கழித்த இரண்டு இரவுகளின் இனிமை நினைவுகள் அவள் உடலில் தங்கி தரப்போகும் மகிழ்வு இன்னும் பத்தே மாதங்களில் என்ற நம்பிக்கை அந்த இருவருக்கும் இப்போது .

அந்த பாதி வழுக்கைத் தலையர் ராபர்ட் அவர் மனைவி மேரி இவர்களின் நிலைமை வேறு . வளர்த்து ஆளாக்கிய பெண்ணும் பிள்ளையும் நியூயார்க்கிலும் லண்டனிலும் அவரவர் குழந்தைகளோடு வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டு இவர்களுக்கு வேண்டிய பொருளுதவியை வங்கியிலும், பாசத்தை தொலைபேசியிலும் மாதாமாதம் வழங்கிக் கொண்டு இருந்தாலும்  ஏதோ ஒரு வெறுமையை அவர்கள் அனுபவித்து வருவதை வாக்கிங் செல்லும் போது ராபர்ட் மூலம் அறிந்து கொண்டவர் சலீம் .

இந்த இரண்டு நாட்களும் அந்தக் கடலோர அமைதியும் தனிக் குடிலின் தன்மையும் அவர்கள் உள்ளத்திலும் உடலிலும் ஏற்படுத்தி விட்ட எழுச்சியும் மகிழ்ச்சியும் அவர்கள் முகத்தில் பிரகாசிப்பதை முன்னால் சென்று பார்ப்பவர்கள் புரிந்து கொள்ள முடியும் .

அடுத்த ஜோடி முனியன் , அஞ்சலை அவர்கள் பிள்ளை குமார் . முனியன் தினசரி குடித்து விட்டு வந்து செய்யும் கலாட்டா அந்தக் குடியிருப்பில் உள்ள அனைவர்க்கும் தெரிந்த விஷயம் தானே . இவருக்கு  மட்டும் தெரியாதா என்ன . முனியனை இந்த ட்ரிப்புக்கு சம்மதிக்க வைக்க எவ்வளவு கஷ்டப்பட வேண்டியதாயிற்று பெரியவர் சலீமுக்கு .

வந்த அன்று இரவே அவர்களை  அந்தக் கடற்கரையோரம்  அழைத்துச் சென்று அந்த மணற்பரப்பில் ஓடி விளையாடிய குமாரைச் சுட்டிக்காட்டி அவன் பொறுப்பை எடுத்துரைத்து அவர் பேசிய பேச்சுக்கள் , தொடர்ந்த அந்த இரண்டு நாட்களிலும் ஏதோ ஒரு மாற்றத்தை முனியனிடம் ஏற்படுத்தி  இருப்பதாகவே தோன்றியது சலீமுக்கு .

ஒவ்வொரு இரவும் அந்தக் கடற்கரையின் ஒரு இருண்ட மூலையில் சென்று அவர் சில மணி நேரம் அமர்ந்திருந்து அழுது விட்டு வருவது அவர்கள் யாருக்குமே தெரியாதுதான் .

பல வருடங்களுக்கு முன்பு , பாத்திமாவும் அவரும் வந்து சில நாட்கள் இங்கே தங்கியிருந்த போது இரவு நேரத்தில் அந்த இருண்ட மூலைக் கடலோர அலைகளில் நீந்திக் கழித்தபோது , ஒரு நாள் , ஐயோ , ஒரு உயர்ந்த அலை ஒன்று வந்து பாத்திமாவைத் தூக்கிச் சென்றபோது இவர் தொடர்ந்து நீந்த முயல , ஒரு முரட்டு அலை இவரை இழுத்து எறிய , இவரின் அலறல் கேட்டு வந்த பாதுகாப்பு இளைஞர் சிலர் , கடலுக்குள் ஏறிப்போய்  இழுத்து வந்து போட்டது பாத்திமாவின் இறந்த உடலைத்தானே .

வாழ்வில் பிடிப்பை இழந்த அவர் வருடம் ஒருமுறை அதே நாளில் இங்கே வந்து அந்த இருண்ட  மூலையில் அமர்ந்து பாத்திமாவின் நினைவில் மூழ்கி அழுது திரும்புவது வழக்கமாகப் போயிற்று .

ஒரு நாள் கனவில் பாத்திமா வந்து சொன்னாள் . ‘ உங்களின் துன்பம் மட்டும் தானா பெரிது . இந்தக் குடியிருப்பில் வாழும் ஒவ்வொருவரிடமும் எத்தனை துன்பங்கள் . அந்தத் துன்பத்தைப் போக்க  நீங்கள் ஏன் அவர்களை இந்த ரிஸார்டுக்குக் கூட்டி வந்து அவர்கள் வாழ்வில் இன்பம் மலரச் செய்யக் கூடாது . நான் மறைவதற்கு முன்பு எத்தனை மகிழ்வான தருணங்கள் நமக்கு இங்கே , மறந்து விட்டீர்களா ‘ . அதன்பின் ஆரம்பித்தது தானே  இந்தப் பழக்கம் .

நினைவுகளில் மூழ்கிப் போய் கடைசியில் நின்றிருந்த சலீமை அழைத்த குரல் , சிறுவன் குமாரிடம் இருந்து .

‘ நீங்க முன்னாலே வந்து முதல்லே ஏறுங்க தாத்தா , பஸ்ஸோட ஆட்டோமேட்டிக் கதவு திறக்கப் போகுது ‘

———— நாகேந்திர பாரதி

My Poems in Tamil and English 


கோழிக்குஞ்சுகள் - கவிதை

 கோழிக்குஞ்சுகள் - கவிதை 

------------------------------------------------

உன் இறக்கைச் சூட்டில் 

இளகிய ஓட்டை 

உடைத்து வந்த நாட்கள் 

தவுட்டுப் பானைக்குள் 

தவழ்ந்து வந்த நாட்கள் 


இரவுக்குள் 

உன் சிறகுக்குள் 

நாங்கள் மூக்கை மட்டும் நீட்டி 

முழித்து முழித்துத் தூங்குவதை 

நீ தூங்காமல் 

பார்த்து ரசிப்பாய் 


நீ கெக்கெக்கே என்றால் 

உணவுண்ண அழைப்பு 

நீ  'கேகேகே ' என்றால் 

பகையென்ற எச்சரிக்கை 


உன் கால்களின் 

வேகக் கிண்டலில் 

எங்கள்  விருந்து 

எழும்பி வரும் 

நாங்கள் பிட்டம் ஆட்டி 

ஓடி வருவதைப்  

பெருமையுடன் பார்ப்பாய் 


நாங்களும் 

எங்கள் பிஞ்சுக் கால்களால் 

'விறுவிறு' வென்றால் 

விருந்து மறைந்து போகும் 

நீ கொத்திக் கொடுப்பாய் 

நாங்கள் கத்திச் சிரிப்போம் 


அந்தக் கழுகின் நிழலுக்கோ 

உன் இறக்கை விரியும் 

கால்கள்  எழும்பும் 

கழுத்து உயரும் 

உன் பார்வையின் கூர்மையில் 

அந்தக் கழுகே பறந்தோடும் 


இப்படி எங்களைப் 

பொத்திப் பொத்தி வளர்த்தவளே 

அது எப்படி 

நாங்கள் வளர்ந்த பின்னே

எங்களைக் கொத்தி கொத்தி 

விரட்டுகிறாய் 


நாங்கள் தனியாக வாழ்ந்து பார்க்க 

எங்களைத் தள்ளி வைக்கிறாயா 

தாங்கவில்லை அம்மா 

உன் இறகு மடிக்கு 

இரவெல்லாம் 

ஏங்குகிறோம் 

------------------------------------நாகேந்திர பாரதி

My Poems in Tamil and English 


செவ்வாய், 17 மே, 2022

புண்படுத்தாத நகைச்சுவை - தமிழூற்றில் திட்டமிடாப் பேச்சு

 புண்படுத்தாத நகைச்சுவை - தமிழூற்றில் திட்டமிடாப் பேச்சு 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

புண்படுத்தாத நகைச்சுவை - யூடியூபில் 

My Poems in Tamil and English 


இருபது வருட இம்சை - கட்டுரை

இருபது  வருட இம்சை - கட்டுரை 

-------------------------------------------------------------

 இவர நீங்க எப்போதாவது சந்தித்திருக்கலாம். 'என்னோட இருபது வருட அனுபவத்தை வச்சு சொல்றேன்' என்று தான் ஆரம்பிப்பார்.' காபி எப்படி இருக்கு' என்று கேட்டாலும் சரி, 'இந்தக்  கணக்கு உதைக்குதே' என்று அலுவலகத்தில் கேட்டாலும் சரி, எல்லாவற்றுக்கும் இதே மாதிரி தான் ஆரம்பிப்பார் .

 

 உதாரணத்துக்கு நேற்று அலுவலக மீட்டிங்கில் மேனேஜர் தெரியாத்தனமாக கேட்டுவிட்டார்.  'நான் நம்ம கம்பெனி வரவு செலவு விவரங்களை எல்லாம் சொல்லி, எடுக்க வேண்டிய தீவிர நடவடிக்கைகள்  அனைத்தையும்  சொல்லிட்டேன் . இதைப்பற்றி உங்க ஆலோசனைகளை எதிர்பார்க்கிறேன்' என்று சொன்னதுதான் தாமதம்இவர் எழுந்துவிட்டார் .

 

'என்னோட இருபது வருட அனுபவத்தை வச்சு இதை எடை போட்டுப் பார்த்ததிலே   நீங்க சொன்ன விஷயங்கள் எல்லாம் ரொம்ப குழந்தைத்தனமாக  இருக்கிறதா  தோணுது. அனுபவ முத்திரையே  இல்லை. இந்த பிரசன்டேஷன்களை எனக்கு மெயிலில் அனுப்பி வையுங்கள். நான் எல்லாத்தையும் மாத்தி நாளைக்கு அனுப்பி வைக்கிறேன்.' என்றார்.

' ஏன் இப்பவே சொல்லுங்களேன்' என்றதற்கு

' இதுதான் தப்புங்கிறது. எதையும் ஆற அமர யோசித்து நல்லா முழுமையா அலசிப் பார்த்துத்  தான் சொல்ல முடியும். என்னோட இருபது வருஷ அனுபவத்தை  வச்சு சொல்றேன்.'

அப்ப நீங்க வெளிய போகலாம் நாங்க இப்ப பேசி முடிச்சு, போர்டு மீட்டிங் இருக்கு, அனுப்பப் போகிறோம்' என்றவுடன் கோபமாக வெளியே வந்துவிட்டார்.

 

 இது போல் எத்தனை முறை அவமானப்பட்டாலும் அவர் திருந்தவே  இல்லை. அன்றைக்கு ரோட்டோரக்  கடையில்  காபி ஆர்டர் செய்து விட்டு இவர் தனது இருபது வருட காபி அனுபவத்தை சொல்லப்  போய் 'இவருக்கு காபி கிடையாது' என்று காபிக்   கடைக்காரர் சொல்லி விட்டு  மேலும் சொன்னார்.

' உங்க இருபது வருஷ காபியை குடிக்கணும்னா அந்த முக்கில  ரைட்டிலே  திரும்பி  போனீங்கன்னா அங்க இருக்கிற இடத்தில் கிடைக்கும்என்று சொல்லி அனுப்ப , இவரும் கர்ம சிரத்தையாக  அங்கே போய்ப்  பார்த்தால் ஒரு குட்டி சுவரும் அதற்கு பக்கத்தில் ஒரு கழுதையும் நின்று கொண்டிருந்தது. கீழே 'காப்பி கிளப்' என்ற போர்டும்  மங்கிப் போய்க் கிடந்தது.

 

 அலுவலகத்தில் மற்றவர்  உடுத்தும் ஆடை விஷயங்களிலும் இவராகவே போய் இவரது இருபது  வருட அனுபவ அபிப்பிராயங்களை சொல்வார். ‘இந்த பேண்ட்டை கீழ்ப் பக்கம் கொஞ்சம் பெருசாக்கி 'பெல் ' மாதிரி ஆக்கிப் போட்டீங்கன்னா பிரமாதமா இருக்கும். என்னோட இருபது வருஷ அனுபவத்தை வச்சுச் சொல்றேன். ' 'அய்யா, அதெல்லாம் பழைய கால பேஷன் ' என்றாலும் ஒத்துக்கொள்ள மாட்டார்.

 

இவரது தொந்தரவு பொறுக்க முடியாமல் இவரது மனைவியும் அவ்வப்பொழுது இவரிடம் கோபித்து கொண்டு பெற்றோர் வீட்டுக்கு சென்று வருவதாக தகவல்ஒருமுறை  இவர்  தனது மனைவியிடம் சொன்னார்.' எனது 20 வருட அனுபவத்தை பற்றி உனக்குப் பிடிக்காவிட்டால் 10 வருட அனுபவத்தை பற்றி மட்டுமாவது சொல்கிறேன் , கேளேன்என்று சொல்ல ஆரம்பித்ததும் அவர் மனைவிசரி’ என்று கேட்க  அவர் இப்படி ஆரம்பித்தார். ' எனது இரண்டு பத்து வருட அனுபவத்திலிருந்து சொல்கிறேன். '  இப்படி அவரால் அவரது இருபது வருட அனுபவத்தில் இருந்து விலகி வரவே முடியவில்லை.

 

 இப்படியாக இருந்த இவர் ஒரு நாள் அலுவலகத்தில் இருபது  வருடம் பற்றி எதுவுமே சொல்லாமல் இருந்தது எங்களுக்கு மிகவும் ஆச்சரியமாக இருந்தது. அன்று மாலை அவரோடு சேர்ந்து அவர் வீட்டுக்குச்  சென்றபோது தான் விபரம் தெரியவந்தது. பக்கத்து வீட்டில் புதிதாக வந்துள்ள வயதானவர் ஒருவர் இவர் காம்பவுண்டுக்குள் நுழையும் போதே இப்படி வரவேற்றார்.' என்னோட அம்பது  வருஷ அனுபவத்துல  ஆபீஸ் விட்டு கரெக்டா ஆறு மணிக்கே வீட்டுக்குள் நுழைகிற ஆளை  இப்பத்தான் பார்க்கிறேன். உம்மைத்  தான் சொல்றேன் ஓய்' .  இந்த வரவேற்பு நம் பக்கம் திரும்புவதற்குள்  நாங்கள் இடத்தைக் காலி செய்துவிட்டு வந்து விட்டோம்.

----------------------------------நாகேந்திர பாரதி

My Poems in Tamil and English 


 

வெள்ளி, 13 மே, 2022

சாலைக்கொரு சோகம் - கவிதை

 சாலைக்கொரு சோகம் - கவிதை 

--------------------------------------------------------

கான்க்ரீட் சாலையில் வழுக்கும் கார்களே 

கண்ணீர்க் கதையொன்றைக் கேட்டுப்  போங்களே 


மண் ரோடாய் நானிருந்த அந்தக் காலம் 

மழையோடு மகிழ்ந்திருந்த சகதிக் கோலம் 


சேற்றுமண்ணில் மீன்குஞ்சு நீந்தி ஆடும் 

சிறுகுருவி ஓரத்தில் பாடி ஓடும் 


காற்று வர மண் பறந்து வீசி ஓடும்

காலத்தில் செடிகளிலே பூக்கள் ஆடும் 


ஓரத்தில் வளர்ந்திருந்த புற் செடியும் 

ஒத்திகைப் பேச்சுக்கு உடன் படியும் 


காலடியும் கால்நடையும் வண்டிகளும் 

மிதிக்கையிலே  வலி தாங்கி மண் இளகும் 


காலத்தின் மாற்றத்தால் தாராய் ஆனேன் 

கல்லாகி மண்ணாகிக்  கருப்பாய்ப் போனேன் 


வானத்து நீரோடு வாழ்க்கை இல்லை 

வாய்த் துணைக்கு வாய்த்திருந்த புல்லும் இல்லை 


இப்போது சிமெண்டாகி இறுகும் தேகம் 

விறைப்பான சாலையிலே உங்கள் வேகம் 


எப்போதும் எனக்குள்ளே ஏக்கச் சோகம் 

என்னுள்ளே துடிக்கின்ற மண்ணின் தாகம் 

-----------------------------------------நாகேந்திர பாரதி

My Poems in Tamil and English 


பரோபஹாரத் தம்பதியர் -சிறுகதை

 பரோபஹாரத் தம்பதியர் -சிறுகதை  ------------------------------------------------------------------ பார்வதியும் சங்கரும் மனமொத்த பரோபகாரத் தம்...