வைரத்தோடு - நண்பர்களின் சங்கிலித் தொடர் கதைகளின் முடிவு
------------------------
(கதை புதிது குழுவில் நண்பர்கள் சங்கிலித் தொடராய் எழுதிய சிறுகதைப் பகுதிகளின் முடிவுப் பகுதி
முன் சுருக்கம் : தங்கையின் அடகு நகை திருப்ப அண்ணன் அம்மாவின் வைரத் தோடை அடகு வைக்க முடிவு செய்ய அது இருந்த இடத்தில் அதற்குப் பதில் ரூபாய் நோட்டுக் கட்டுகள் இருக்க அவன் குழம்ப , போலீஸ் அழைத்து குப்பைத் தொட்டியில் கிடந்ததாக வைரத் தோடு திரும்பக் கிடைக்க அவனின் குழப்பங்களுக்கு முடிவு இந்தப் பகுதியில் - - நாகேந்திரபாரதி )
----------
அப்போது வாசலில் இருந்து மகன் பாபு குரல். 'அப்பா, அந்தக் குரங்கு மறுபடி வந்திருக்கு ' என்றான். 'எந்தக் குரங்குடா ' என்றபடி வெளியே வந்தவனைப் பார்த்து குரங்கு 'உர்' என்றது, அவன் கையில் இருந்த பையை உற்றுப் பார்த்தபடி. ஸ்டேஷனில் இருந்து வந்து, வீட்டுக்குள் நுழைந்தவன் உடனே கமலாவிடம் பேசி விட்டு குழப்பத்தில் இருந்ததால் , போலீஸ் கொடுத்த வைரத் தோடு இருந்த பையைப் பீரோவில் வைக்காமல் கையிலேயே வைத்துக் கொண்டு இருக்கிறான்.
'அப்பா, அந்தப் பையை உள்ளே கொண்டு போய் வைங்க . அம்மா வெளியே அவசரமா போனப்ப கூட, அம்மா கையிலே இருந்த பையைக் 'கப்பால்' ன்னு இழுத்துட்டு போன அதே குரங்கு தாம்பா . அம்மா பின்னாலேயே துரத்திப் போயிட்டு, ஆட்டோ பிடிச்சு எங்கேயோ போயிட்டாங்க. '
அப்போதுதான் காய்கறி பழப் பையோடு உள்ளே வந்த சரவணனின் அம்மா, ' உஸ் ' என்றபடி 'இந்தாடா , பாபு , இந்த வாழைப்பழத்தை அந்தக் குரங்குக்குக் கொடு ' என்றதும் குரங்கின் கவனம் வாழைப்பழம் பக்கம் திரும்ப , பாபுவின் கையில் இருந்த பழத்தை வெடுக்கென்று பிடுங்கிக் கொண்டு ஓடியது . குப்பைத் தொட்டி அருகே காத்துக் கொண்டு இருக்கும் அதன் குட்டிகளைத் தேடி .
' என்னடா சரவணா, இது என்ன பை, இதை இங்கே வச்சுக்கிட்டு என்ன பண்றே .உள்ளே வா' என்றவனுக்கு அம்மாவிடம் அவளது வைரத் தோட்டை எடுத்துக் காண்பிக்கும் ஆசை அவனுக்கு உந்தியது .உள்ளே வந்து அந்தத் தோடு இருந்த நகைப் பெட்டியை எடுத்துக் கொடுத்ததும் அம்மாவின் முகத்தில் நூறு வாட் பல்பு வெளிச்சம். 'சும்மா வச்சுப் பார்க்கிறேன் . காதுதான் தூர்ந்து போச்சே ' என்று வருத்தத்துடன் சொன்னாள்.
' உங்க அப்பா ,ஆசையோட ,அந்தக் காலத்திலே நூறு ரூபாய்க்கு வாங்கிக் கொடுத்தது. அவரு மாசச் சம்பளமே அப்போ அம்பது ரூபாய் தான். ஒரு வருஷம் எப்படியோ மிச்சம் பிடிச்சு வாங்கிக் கொடுத்தது. இப்ப லட்ச ரூபாய்க்கு மேலே இருக்கும்ல மதிப்பு' என்றாள் .
'ஆமாம்டா, லட்சம்னதும் இன்னொண்ணு ஞாபகம் வருது , சொல்ல மறந்து போயிடுச்சு . உன் அண்ணன் நேற்று நீ வெளியே போனப்போ வந்ததைச் சொன்னேன். இதைச் சொல்லலே. வயசானா இப்படித்தான் போலிருக்கு 'என்று சலித்துக் கொண்டவள் 'வந்தவன் சொன்னான். நீ, கோகிலாவோட ரெட்டை வடம் திருப்பறதுக்கு ரூபாய் கேட்டாயாமே . உடனே புரட்ட முடியலியாம். இப்ப கிடைச்சிருச்சாம். கொடுத்துட்டுப் போனான். இந்த மாதிரி பாசக் கார அண்ணணுங்க கிடைக்க கொடுத்து வச்சிருக்கணும் அவ.'
' நூறு ரூபாய்க் கட்டு பத்து. ஒரு லட்சமாம். பையை வாங்கி நேத்தே உள்ளே பீரோ லாக்கரில் பத்திரமா வச்சுட்டேன்.சொல்ல மறந்துட்டேன் . போய்ப் பார்த்துக்கோ ' என்றபடி, சரவணன் கொடுத்த நகைப் பெட்டியைத் திறந்தாள் .
' உனக்குத் தான் வயசாயிடுச்சு . கமலாவுக்குமா. அவ கூட சொல்லையேம்மா ' என்றவனிடம். ' அவ பாவம்டா, நேத்திலே இருந்தே , ஏதோ டென்ஷனா இருந்தா, இன்னிக்கும் காலையிலேயே நீ தூங்கிக்கிட்டு இருந்ததாலே உன்கிட்டேயும் சொல்லாம கிளம்பிட்டா ' என்றாள்
சரவணன் மனதிற்குள் ' ஓஹோ, பழைய வீட்டை விக்கிற வருத்தமாக்கும் , இருந்தாலும் வைரத் தோடை மட்டும் எடுத்துட்டுப் போக தெரிஞ்சிருக்காம். பத்திரப் பதிவு அலுவலகத்தில், அவ அண்ணன் கூட அண்ணி வந்திருப்பா, அவளுக்கு முன்னாடி இந்த வைரத் தோடுகளைப் போட்டு பெருமை அடிச்சுக்க நினைச்சிருப்பா , இந்தக் குரங்கு வந்து கெடுத்துடுச்சு ' என்று நினைத்துக் கொண்டான் .
பளபளக்கும் வைரத் தோடுகளை எடுத்து தன் தூர்ந்து போன காது ஓட்டைகளில் வைத்தபடி ' எப்படிடா இருக்கு ' என்று பொக்கை வாய் திறந்து சிரிக்க, உள்ளே வந்த பேரன் பாபு ' உன் முகமும் வைரத் தோடும் சேர்ந்து ஜொலிக்குது பாட்டி ' என்றதும் , வெட்கத்துடன் குனிந்தவள் கண்கள் உடனே கலங்கின அவள் கணவனை நினைத்து .
---------------நாகேந்திர பாரதி
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக