வெள்ளி, 27 நவம்பர், 2015

ரெயில் பயணங்களில்

ரெயில் பயணங்களில் 
--------------------------------------------------------------------------------------
இந்த எலெக்ட்ரிக் டிரெயின்லே தாம்பரத்தில் இருந்து பீச் போறது ஒரு சுகமான அனுபவந்தாங்க. ஆனா கூட்டமா இருந்து உட்கார இடம் கிடைக்கலேன்னா உடம்பு ஒரு வழி ஆயிடுங்க. ஒரே வலியா ஆயிடுங்க. கும்பல்லே மாட்டிகிட்டு நசுங்க வேண்டியதுதான்.   

அதனாலே ஸ்டேசனுக்குள்ளே நுழைஞ்சதுமே    பிளான் பண்ணணும்முதல் வேலையா பிளாட்பாரத்திலே எந்த இடத்திலே நிக்கணும்ன்னு முடிவு பண்ணணும். இல்லைன்னா வண்டி வர்றப்போ கரெக்டா லேடீஸ் கம்பார்ட்மெண்ட்  நமக்கு முன்னாலே வந்து நிக்கும். நம்ம முன்னாலே ஓடுறதா பின்னாலே ஓடுறதான்னு முடிவு பண்ணுறதுக்குளே   கூட்டம் ரெம்பிடும். இடிச்சு பிடிச்சு ஏறணும்.

ஒரு மாதிரி பாதி உடம்பை உள்ளே நுழைச்சு மீதி உடம்பை காத்தாட வெளியே விட்டுக்கிட்டு போக வேண்டியதுதான். உள்ளே ஆடிக்கிட்டு இருக்கிற தொங்கு வட்டத்தையோ சதுரத்தையோ புடிக்க என்னதான் முயற்சி பண்ணினாலும் நம்ம கைக்கு மாட்டாது. நம்ம கால்களும் சுத்தி நெருக்கி அடிச்சு நிக்கிற மக்களோட சப்போர்டிலே ஒரு மாதிரி ஸ்டெடி ஆயிரும்கூட்டமான ரெயிலிலே இது ஒண்ணுதான் உபயோகமான விஷயம். கீழே விழ மாட்டோம்.

ஆனா இந்த கர்சீப்பு, மேப்பு விக்கிற பசங்க எல்லாம் எப்படியோ காலுக்கும் கைக்கும் நடுவிலே புகுந்து முன்னேறி கம்பார்ட்மெண்டை ஒரு சுத்து சுத்தி கையிலே இருக்கிறதை எல்லாம் வித்துபுடுவாங்க. அது என்ன மாயமோ தெரியலீங்க. நம்ம நகர முடியாம நின்னுக்கிட்டு இருப்போம்.


ஒரு மாதிரி உள்ளே முழு உடம்பும்   நுழைஞ்ச அப்புறம் இந்த ஓர சீட்டிலே   உட்கார இடம் பிடிக்கிறது ஒரு உலகப் போர் மாதிரிங்க. ஒரே அடி இடிதான், அவ்வளவு பேர் போட்டி போடுவாங்க. கஷ்டப்பட்டு இடம் புடிச்சுட்டா நகர்ந்து நகர்ந்து ஜன்னல் சீட்டையும் புடிச்சு புடலாம். ஆஹா . அப்ப கிடைக்கிற காத்து சுகம் இருக்கே . அது . ஆனா காத்தோடு சேர்ந்து சில சமயம் வெத்திலைச் சாறும் சேர்ந்து வர்ற அபாயக் கூறு அதிகம் இருக்கு. அதனாலே கொஞ்சம் விழிப்போட இருக்கணும். இல்லைன்னா ஆபீசுக்குப் போனதும் முதல் வேலை முகம் கழுவுறதா தான் இருக்கும்

அப்புறம் இந்த நடு வழியிலே  ஸ்டேஷன்னிலே இறங்கிறது ரெம்ப ஈசிங்க. நம்ம பாட்டுக்கு நின்னுக்கிட்டு இருக்க வேண்டியதுதான். ஆட்டோமேட்டிக்கா மக்கள் கூட்டமே நம்மைத் தள்ளிக்கிட்டே போயி ஸ்டேஷன்னிலே தள்ளி விட்டுரும்.

கடைசி ஸ்டேஷன்னிலே இறங்கிறது அதை விட சவுகரியம். கூட்டமே இருக்காதா. கையை காலை நீட்டி அந்த பாகங்களை  அதோட ஒரிஜினல் இடத்திற்கு கொண்டு வந்துட்டு ஆற அமர இறங்கலாம்

                என்னதான் அப்போதைக்கு கஷ்டப்பட்டு பிரயாணம் பண்ணினாலும், பின்னாலே யோசிச்சுப் பாக்கிறப்போ அந்த கூட்டம் , அந்த அடிதடி , அந்த பேச்சு, அந்த பாட்டு , அந்த புரணி  எல்லாமே அது ஒரு சுகமாத் தாங்க இருக்கு
-----------------------------------------------------------------நாகேந்திர பாரதி


5 கருத்துகள்:

  1. ரயில் பயணத்தில் வித்தியாசமான அனுபவங்கள்!அதுவும் தொலை தூரப் பயணம் என்றால் கேட்கவே வேண்டாம்!நன்று

    பதிலளிநீக்கு
  2. நகர வாழ்க்கையா ,நரக வாழ்க்கையா :)

    பதிலளிநீக்கு
  3. அனுபவத்தை தெரியப்படுத்தியதற்கு நன்றி!

    பதிலளிநீக்கு